วันนี้มีอารมณ์ศิลปินขึ้นมา...
...เหตุเนื่องมาจากได้ยินเสียงนก ร้องกัน งึมงำ
เลยอยากจะไปถ่ายนก ที่หลังบ้าน
ก็เลยเดินชมนกชมไม้ไป
รูปแรกก็จัดภาพนี้ไปก่อน ต้นจำปา ยังไม่เห็นดอก
แต่ยืนมองมันแ้ล้วมันได้อารมณ์ดี
หันกล้องกลับไปอีกทาง นั่นแน่เจ้าดอกจำปา มันซ่อนตัวอยู่
เดินอ้อมไปข้างหลังบ้าน ยืนมองหาเสียงนกร้อง
ต้องจ๊ะเอ๋ กับเจ้าพวงชมพู
สะท้อนกับแสงแดด ตรึงตาตรึงใจ
หันไปอีกทางนั่นไงเจ้านกน้อยเจ้าเกาะอยู่ตรงนั้นนั่นเอง
แต่น่าเสียดาย การโฟกัสของกล้อง Olympus ep-3 มันจับโฟกัสยากไม่เหมือน Canon
อีกอย่างเราก็มือสั่นเลยได้มาแบบนี้
หลังจากลัดเลาะอยู่หลังบ้านได้สักพักก็ต้องรีบออกมาหน้าบ้าน
ก็เดี๋ยวกลัวมีลูกค้ามาเรียกซื้อของจะไม่ได้ยิน
มายืนมองอยู่หน้าร้าน ต้นไม้ข้างเทศบาลมันตายแล้วหรือไง
เจ้าไร้ดอก ไร้ใบ เหมือนไม่มีความหมายแล้ว
แต่ไม่ใช่สิ เจ้ายังเป็นที่ยึดเกาะให้เจ้านกตัวน้อย ๆ ได้อีกหลายตัว
** วันนี้อารมณ์พาไป..แต่สถานที่ถ่ายรูปมีน้อยนิด
ได้รูปมาเท่าที่ได้ ***
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น